Devil May Cry (seria) 📖 Wikipedia

W 1998 po ukończeniu Resident Evil 2 rozpoczęto prace pod nadzorem Hideki Kamiya pod szyldem "Team Little Devil" nad grą na PlayStation 2 z serii Resident Evil^[2]. Wczesna praca badawczo-rozwojowa łączyła się z wyjazdem do Hiszpanii w celu sprawdzenia różnych zamków jako podstawy środowiska gry. Już we wczesnym stadium ustalono jednak, że ma się ono różnić od formuły Resident Evil i całego gatunku survival horrorów. Zamiast porzucić projekt zmieniono założenia i powstała gra Devil May Cry^[3].

Chociaż seria znacznie różni się od początkowego zamysłu, jej pochodzenie jest wciąż widoczne. Od powracających postaci bossów przez groteskowych przeciwników i konieczność rozwiązywania szczegółowych zagadek, kończąc na ostrzeżeniu "This Game Contains Scenes Of Violence And Gore" w sekwencji otwierającej grę i ekranach końca gry "You Are Dead". Brutalne ruchy końcowe niektórych potworów również przypominają o pochodzeniu gry.

Źródło: Gry-Online^[4]

Rozgrywka opiera się głównie na szybkich i widowiskowych walkach. Otrzymanie wysokiego wyniku za styl wymaga długich ataków i unikania ciosów przeciwników. W późniejszych częściach system walki został lekko zmodyfikowany tak, aby gracze musieli używać różnych rodzajów ataków w celu osiągnięcia większej rangi. Ranga jest opisywana podczas walk za pomocą liter: D, C, B, A, S, SS lub SSS^[5]. Seria zawiera również niektóre elementy gier przygodowych (rozwiązywanie zagadek, eksplorację poziomów).

Umiejętność „Devil Trigger” umożliwia bohaterowi transformację w demona z dodatkowymi siłami, wybieranymi na podstawie trzymanej w tym czasie broni. Pozwala to na zwiększenie siły i szybkości bohatera, jednak negatywnym efektem jest wolniejsze odnawianie energii życiowej^[5].

Dante jest głównym bohaterem serii, chociaż Devil May Cry 2 umożliwiał grę za pomocą dwóch innych postaci (Lucii lub Trish), edycja specjalna Devil May Cry 3: Dante’s Awakening kontrolowanie Vergila, natomiast w Devil May Cry 4 głównym bohaterem jest Nero.

Każda z gier w serii dodawała nowe elementy do rozgrywki.

Devil May Cry wprowadził rangi i pomiar "stylu", zachęcając graczy do ciągłych ataków^[5].

Devil May Cry 2 dodało możliwość tworzenia kombinacji ataków w powietrzu oraz natychmiastowej zmiany broni bez zaglądania do inwentarza.

Devil May Cry 3: Dante’s Awakening pozwoliło na wybór stylu rozgrywki, umożliwiając graczom wybór ulubionej techniki. Każdemu z czterech podstawowych stylów (Royal Guard, Swordmaster, Gunslinger oraz Trickster – trzeba wybrać jeden z nich przed misją) przypisano osobne punkty doświadczenia. Dodano przycisk natychmiastowej zmiany broni białej^[6].

Devil May Cry 4 przyniosła innowację w postaci ramienia głównego bohatera, Nero – „Devil Bringer”, który pozwala graczom m.in. na przyciąganie przeciwników na odległość ostrza, czy też złapanie ich i roztrzaskanie o posadzkę^[7]. W pewnym momencie gry postacią grywalną staje się Dante, bohater poprzednich części – posiada 4 style (tak jak w DMC3 – Royal Guard – polega na blokowaniu i kontrach, Gunslinger – walka na dystans, Swordmaster – walka w zwarciu, oraz Trickster – dzięki nim postać może wykonywać różne sztuczki przydatne przy unikaniu ciosów, bądź osiągnięciu dogodniejszej pozycji do ataku), jednak można się przełączać pomiędzy nimi w dowolnej chwili. Z czasem Dante dostaje w posiadanie miecz swojego brata – Katanę Yamato, z którą zyskuje styl Darkslayer.

W Devil May Cry 5 pojawia się nowa postać zwana „V”. Bohater jest oczytanym intelektualistą o wysokich umiejętnościach bojowych, ma też możliwość korzystania z mocy demonów^[8].

Z serii Devil May Cry sprzedano ponad pięć milionów kopii na całym świecie^[9], z czego każda gra otrzymała tytuł platynowej^[9]. Devil May Cry jako określany jako twórca podgatunku gier akcji, nazwanego "Extreme Combat", w którym głównym założeniem jest walka potężnych herosów z hordami przeciwników w stylowy sposób^[10]. Gry z tej serii porównywane są w recenzjach z innymi trójwymiarowymi grami akcji (m.in. God of War^[11][12], Chaos Legion^[13] i Blood Will Tell^[14]).

Na fali popularności serii na rynku pojawiły się figurki postaci z gier^[15].

W Japonii w 2002 wydano dwie powieści Devil May Cry, napisane przez Shinya Goikedę i zilustrowane przez Shiro Miwę. Pierwsza, nazwana Devil May Cry Volume 1, została wydana w Japonii jednocześnie z pierwszą grą. Jej fabuła dotyczy przygód Dantego przed wydarzeniami z pierwszej gry. Druga powieść, Devil May Cry Volume 2, wydana została przy okazji wydania drugiej gry, a jej akcja dzieje się po wydarzeniach z pierwszej gry. Wydawca powieści Tokyopop wydał książki w Stanach Zjednoczonych – odpowiednio – w czerwcu i listopadzie 2006.

Zarówno w Japonii, jak i w Stanach Zjednoczonych wydano dwa tomy planowanej trzyczęściowej mangi Devil May Cry 3. Fabuła toczy się rok przed wydarzeniami z gry Devil May Cry 3 i opowiada o tym, jak postacie z gry stały się tym, kim są w grze.

W 2004 kanadyjski wydawca Dreamwave Productions wydał trzy numeru komiksu na podstawie pierwszej gry, lecz zbankrutował w 2005 i komiks nie został kontynuowany^[16].

Seria anime nazwana Devil May Cry zadebiutowała na kanale Wowow w Japonii 12 czerwca 2007. Seria ukazała się w 12 odcinkach^[17][18]. Serial wyprodukowany został przez studio Madhouse, a jego reżyserem jest Shin Itagaki. Bingo Morihashi, jeden ze scenarzystów trzeciej i czwartej gry z serii, znalazł się wśród scenarzystów anime.

• W grach Viewtiful Joe (innej serii Capcomu, również stworzonej przez Hideki Kamiya) Dante jest jedną z postaci, którą można kierować w wersji PS2 pierwszej Viewtiful Joe i PSP gry Viewtiful Joe: Red Hot Rumble. W tej drugiej występują też Vergil, Trish, Sparda, Marionette i Plasma.

• Dante miał wystąpić w grze Soul Calibur III^[19].

• Dzięki umowie pomiędzy Capcomem i Atlusem, projektant postaci Megami Tensei, Kazuma Kaneko, wykonał projekty demonicznych form Dantego i Vergila do gry Devil May Cry 3: Dante’s Awakening. W zamian Atlus dołączył postać Dantego (z Devil May Cry 2) jako postać w rozszerzonym wydaniu gry Maniax (znanej w Ameryce Północnej jako Shin Megami Tensei III: Nocturne^[20].

• Dante został dołączony jako postać na karcie w SNK vs. Capcom: Card Fighter DS oraz występuje gościnnie w Capcom Fighting Evolution pod koniec fabuły Jedaha Dohmy^[21].

• Strona oficjalna